Binnen de Programmatische Aanpak Grote Wateren (PAGW) wordt veel kennis opgedaan over het ecologisch herstel van de grote wateren. Maar hoe zorg je ervoor dat die kennis ook op andere plekken en in volgende projecten wordt benut? Nikki Bredius onderzocht het tijdens haar afstudeerstage bij Rijkswaterstaat. Haar conclusie: de uitdaging zit niet zozeer in het ontwikkelen van nieuwe kennis, maar vooral in het beter vindbaar, verbonden en herbruikbaar maken van bestaande kennis.
Beeld: © Nikki Bredius
Van wateruitdagingen naar kennismanagement
Nikki volgde de master Environment and Resource Management aan de Vrije Universiteit Amsterdam, met de specialisatie Global Water Challenges. Voor haar afstudeeronderzoek wilde ze graag praktijkervaring opdoen bij Rijkswaterstaat. Via een stageopdracht kwam ze bij PAGW terecht.
De opdracht richtte zich op de vraag hoe kennismanagement binnen het programma verbeterd kan worden. Een onderwerp dat in eerste instantie nieuw voor haar was, maar waarin verschillende interesses samenkwamen. “De combinatie van water, ecologisch herstel, samenwerking en langetermijnvraagstukken sprak mij erg aan”, zegt Nikki.
Veel kennis, maar niet altijd goed vindbaar
Uit haar onderzoek blijkt dat binnen PAGW op veel manieren kennis wordt ontwikkeld en verzameld. Denk aan onderzoek, monitoring, projecten, evaluaties, bijeenkomsten en de ervaringen van medewerkers. Die kennis is alleen niet altijd makkelijk terug te vinden of opnieuw te gebruiken.
Informatie staat verspreid over verschillende systemen, documenten en projecten. Ook zit veel kennis bij individuele medewerkers. Daardoor zijn collega's soms afhankelijk van elkaar om de juiste informatie te vinden. Bovendien worden lessen uit projecten niet altijd structureel vastgelegd en meegenomen naar volgende projecten of projectfasen. Hierdoor blijft waardevolle kennis soms binnen één project, terwijl andere projecten er mogelijk ook van kunnen leren.
Kennis delen begint bij de dagelijkse praktijk
Volgens Nikki begint de oplossing niet per se bij een nieuw kennissysteem, maar juist bij de dagelijkse praktijk. Duidelijke afspraken over kennisdeling, vaste momenten om lessen vast te leggen en een overzicht van beschikbare kennis kunnen helpen. Ook helpt het om inzicht te hebben wie verantwoordelijk is voor welke kennis. Het toewijzen van verantwoordelijkheden aan iemand die veel over een onderwerp weet, is een goede eerste stap voor PAGW.
Het is het belangrijk om zichtbaar te maken welke kennis en ervaring medewerkers binnen PAGW hebben. Nieuwe kennis blijft daarbij onmisbaar. Ecologische herstelprojecten zijn vaak uniek en vragen om onderzoek en monitoring. Tegelijkertijd kunnen projecten meer van elkaar leren door bestaande inzichten beter vast te leggen en te delen.
Nikki's belangrijkste boodschap: PAGW beschikt over veel waardevolle kennis. De uitdaging is om die kennis beter vindbaar, verbonden en herbruikbaar te maken, zodat projecten op elkaars ervaringen kunnen voortbouwen.